[Ssaansche]

Zum 1.Mai in Saarn





FRÜÜJOOR IN SAAN

Wän dän kaulen Weinter cheit föarbei
un ös all fott dän fiizen Schnea,
wän me soa sett, dän Länts ös do,
soa chiff et in Saan en chroat > Holladrio <.
Chitt weitent nee, wat domit ös chemeint?
Dat kaunt in Saan boll jedes Keint!
Mär, do ös > Saansches Weekeneint <.

Dat ös di Tiit, wo all dat chröön wäät im Chaade,
wo me oppase mutt, weil di Böum uutschlage,
wo chesunge wät, fan di schöne opchewachte Natur,
dat kasche jo bekiike in Äu, of anner Ruhr.
Mär, wän dat Pooscheeiersööke ös forbei,
fiiren di Saansche all twea Joore in dän Mai.
Doföar wät opchebout, en schtaatset Fäästsält
un föar fiir Daach, ös Saan dä Bukknabel fanner Wält.

Nou cheit ouk dä Chüß, mit sin Trinsche,
Ooment föar Ooment noo Bellscheid's Wiische.
Do künne se lache un dantse bös in di deepe Naach
un weere fanner Taxe noo där Heim chebraach.
Soi rääste dann, maake sich kein chroate Sorgen,
schloope sich fit föar dän nööste Morgen.
Do cheit et jo wiier, mit däm Schpitsenprogramm,
wat me fan di uuthangende Plakate aafleezee kann.

Jo, soa häwwe di Lüüt föll Schpas anner Froit,
do alle Färeine öm te Hölpe un Mitmaake sint bereit.
Wän dat nee soa wöar, dat kasche waal dinke,
do chöaf et im Tsält niks te Eeete un Drinke.
Me künnt ouk nee, öwwer mangs opchefüürte Saake,
sich amüziire un fechnüüchlich laache.
Dat ös ouk chutt soa un ös doföar dän Bewiis,
us Chemeinschaaf im Dörp, leit all nee op Iis.

Un ös dann dat Fääs soa rääch in Schwung,
chiff et an eine Morge di Houpsattraktion.
Di Kääls fam Schtammdeesch Aul Ssaan, träkke mit tamtam,
öwwer di Saansche Köö, mit nem langen dikken Schtamm.
Soi häwwe do, op sonne chroate Bollerwagen,
dän cheschmükkten Bürgerboum opcheladen.
Dat ös jo bekaunt, dä wät inner Nooberschaaf fam Tsält,
mit Kapellemuzik un tsichmool Hurra do opcheschtällt.

Dä Boum, dän sall do un dat ös nee öm te laache,
dat SANSCHE FÄÄS, färkeschenau öwwerwaache.
Wän me noom Tsappeschtriik, fam Tsält, an öm föarbeicheit,
ös he chutt aantekiike, wi he im Laumpeleech schteit.
Soa, ees woul he sägge: " Nou schloopent chutt,
kruupent in di Bädder mit inke dikke Futt ".
Dat Dörpfääs sälws, dat cheit jo chau forüüwer,
kein Bange, et kömp jo all twea Joore widder.
Dä Boum, dän mutt noo, mit en Tafel aan sin Rinde,
bös noo di Saansche Kirmes folgendes verkünden:


Nur die Gemeinschaft kann es schaffen
dem Bürger hier, in Stadt und Land,
das Leben lebenswert zumachen,
ob reich, ob arm, aus jedem Stand.
Drum Bürger aus dem schönen Saarn,
pflegt Nachbarschaft, Gemeinsamkeit,
dann ist das Dasein gut und warm,
die Sonne auch viel schöner scheint.


Walter Ferschen